De analyse spitste zich toe op vrijliggende fietspaden binnen de bebouwde kom en op enkelvoudige fietsongevallen - ongevallen waarbij geen andere verkeersdeelnemer betrokken is. Dit type fietsongeval komt veel voor, en de breedte van fietspaden speelt hierbij mogelijk een belangrijke rol. De onderzoekers combineerden in hun analyse data over de locatie van ongevallen, fietsintensiteiten en toegekende breedtelabels.
 
Data
De data over de locatie van enkelvoudige fietsongevallen is afkomstig uit het Bestand geRegistreerde Ongevallen in Nederland (BRON). Hierin ontbreken veel enkelvoudige fietsongevallen, die niet geregistreerd zijn door de politie. De data zijn daarom aangevuld met data uit een panelonderzoek met zelfgerapporteerde fietsongevallen.
Voor de fietsintensiteiten en breedtelabels gebruikten de onderzoekers het Dataportaal Verkeersveiligheid van NDW, waarin sinds 2025 niet alleen de spitsintensiteiten maar ook de ruwe etmaalintensiteiten van fietsers zijn opgenomen.
In de analyse zijn alle binnenstedelijke, vrijliggende fietspaden langer dan 10 meter meegenomen die zijn opgenomen in het Nationaal Wegenbestand van 1 januari 2025.
 
Resultaten
De breedtelabels A en B, die staan voor voldoende fietspadbreedte in relatie tot de intensiteit, zijn in het onderzoek gebruikt als referentiecategorie. Uit de analyse van de data blijkt dat op fietspaden die te smal zijn voor de hoeveelheid fietsverkeer, en daarom label C t/m F hebben, significant meer ongevallen plaatsvinden. Hierbij is gecorrigeerd voor de intensiteit.  
 

Figuur: Relatief risico fietsongevallen per breedtelabel (ref. = A/B), gecorrigeerd voor etmaalintensiteit
 
Inzichten
De combinatie van de gebruikte data vormt volgens de onderzoekers een belangrijke stap in risicogestuurd fietsveiligheidsbeleid. Breedtelabels blijken bruikbaar als Safety Performance Indicator, waarmee risicolocaties objectief kunnen worden geïdentificeerd. Met deze data en inzichten kunnen wegbeheerders effectiever bepalen waar verbreding of aanpassing van fietspaden de meeste veiligheidswinst oplevert. Fietspaden met breedtelabel E of F verdienen daarbij prioriteit.
 
Het artikel in Verkeerskunde is geschreven door Marco Reijne (DGMo ministerie van IenW), Paul Schepers (Rijkswaterstaat), Werner van Loo (NDW) en Teun Kok (NDW)
 
 
Bron: Verkeerskunde