De verhardingsbreedte is één van de belangrijkste ontwerpaspecten van fietspaden. De breedte bepaalt in sterke mate de verkeersveiligheid en het fietsgenot. Op bredere fietspaden hebben fietsers meer ruimte om andere verkeersdeelnemers te ontwijken en is de kans dat fietsers in de berm komen kleiner.

Om te bepalen in welke mate een fietspad een veilige breedte heeft in verhouding tot het aantal gebruikers en het type fietspad (een of twee richtingen), worden breedtelabels gebruikt. Het label geeft een indicatie van de kans op gevaarlijke ontmoetingen tussen fietspadgebruikers.

Voor wegbeheerders die met behulp van breedtelabels tot een prioritering voor te verbreden fietspaden willen komen, is ook een praktisch stappenplan opgenomen. Daarnaast geeft de notitie inzicht in de praktijkervaringen van wegbeheerders die de breedtelabelsystematiek voor een pilotproject hebben toegepast.

Ook is er een achtergrondnotitie met informatie voor gebruikers die meer willen weten over de details van het onderzoek.
Download hier de achtergrond notitie Breedtelabels in de praktijk.