Kenniscentrum voor fietsbeleid

Categorisering en fietsen in verblijfsgebieden

Rapport
Otto van Boggelen (Fietsberaad), Paul Schepers (IenM), Peter Kroeze en Maja van der Voet (Ligtermoet en Partners) , Fietsberaad
2011 Jaarlijks komen circa 160 fietsers om het leven bij verkeersongevallen. Deze publicatie richt zich op nieuwe aangrijpingspunten om fietsongevallen met gemotoriseerd verkeer te voorkomen. Aan bod komen het ontvlechten van fiets- en gemotoriseerd verkeer, maatregelen op kruispuntniveau en op voorrangskruispunten binnen de bebouwde kom en de inrichting van kruispunten in relatie tot dodehoekongevallen.
Rapport 2001 Een hulpmiddel bij het kindvriendelijk ontwerpen en inrichten van verblijfsgebieden en verkeersruimten.
Factsheet
SWOV , SWOV
2010 Richtlijnen rond kantstroken en rijlopers op erftoegangswegen buiten de kom.
Artikel 2005 Zes jaar na het convenant Startprogramma Duurzaam Veilig is de veiligheid op waterschapswegen aanzienlijk toegenomen. Vooral op kruispunten en voor automobilisten. Voor fietsers is er weinig tot geen verbetering.
Rapport
Clarina Steenaert, DHV , AVV
2004 Onderzoek naar de ideale 30km/uur wijk, in hoeverre bestaat er een ideaal?
Artikel 2004 De aanduiding fietsstraat is niet zinvol als ontwerpvorm, maar alleen als een soort Duurzaam Veilig-wegcategorie: een hoofdfietsroute door verblijfsgebied. Een beschrijving van de functionele eisen voor dergelijke fietsstraten.
Artikel
Otto van Boggelen en Hans Baggerman , Verkeerskunde
1998 Directe fietsroutes door verblijfsgebieden vragen een zorgvuldige aanpak.(Zelfs nu de voorrang is geregeld).
Rapport
Dr. ir. E.M. Berends & drs. H.L. Stipdonk , SWOV
2009 30 km/uur-wegen zijn aanzienlijk veiliger dan 50 km/uur-wegen. Weliswaar is het aantal ernstig gewonde voetgangers en fietsers op 30 km/uur-wegen aanzienlijk toegenomen, maar dat komt vooral door de toename van het aantal 30 km/uur-wegen. Niet goed ingerichte 30 km/uur-wegen zorgen wel voor relatief veel fietsslachtoffers.
Artikel
Mike Bérénos en Jimme de Boer , Verkeerskunde
2000 Categorisering van wegen op beleidsdoelen als leefbaarheid of bereikbaarheid kan leiden tot interessante, andere uitkomsten dan een (slechts) op verkeersveiligheid gerichte categorisering.