Fietscoach geen onverdeeld succes

17-08-2012

Het is een beetje dweilen met de kraan open. De fietscoaches die in Amsterdam het fietsparkeren probeerden te reguleren zorgden weliswaar voor een opgeruimdere aanblik, maar het effect is van korte duur en ze bestrijken slechts een beperkt gebied.

plaatje

Amsterdam zette zes fietscoaches in op meerdere locaties, zoals bij de fietsboot op de Zieseniskade en het Leidseplein. Hun taak was de fietsers te wijzen op de fietsparkeerlocaties en wildparkeren tegen te gaan. Hoewel de meeste fietsers de aanwijzingen zonder morren accepteerden, bleek de actieradius van de coaches klein. In een beperkt gebied wisten ze zo de fietsorde te handhaven, maar even verderop werden fietsen weer gewoon tegen een lantarenpaal gezet, aldus een evaluatie in opdracht van de Dienst Infrastructuur Verkeer en Vervoer van de gemeente Amsterdam.
Op het Leidseplein slaagde de coaches er wel in het gebied goed onder controle te houden. Maar daar verplaatste het parkeerprobleem zich naar andere locaties buiten het zicht van de fietscoaches. Het langetermijneffect van de inspanningen lijkt zeer beperkt, aldus de evaluatie. Na afloop van de dienst nam het aantal geplaatste fietsen in het schoon gehouden gebied direct en in rap tempo toe. Want hoewel de meeste aangesproken fietsers zonder problemen meewerkten leken de meesten niet van plan voortaan hun fiets goed binnen de aanwezige voorzieningen te parkeren. De parkeervraag overtreft de capaciteit van het aantal voorzieningen dermate dat van een dergelijk leereffect ook geen sprake kan zijn, zo concludeert het evaluatierapport. Gezien het overstelpende aanbod van fietsparkeerders leek het alsof men het onmogelijk probeerde te bereiken, waarbij tamelijk symbolische ruimtes met veel moeite vrij werden gehouden terwijl elders de fietsoverlast meer toenam. 'Een fietscoach kan een effectief middel zijn maar dan met name op kleine schaal in gebieden met een beperkte oppervlakte.'

Jan Pielkenrood (Fietsersbond-Alkmaar)
21-08-2012 @ 11:44

Beleren werkt echt niet en zal eerder op lange termijn een averechts effect hebben. Zelf heb ik eens bedacht om gewoon fietsen te verplaatsen die de gangpaden van bijvoorbeeld openbare stationstallingen blokkeren, of die de trap naar de perrons belemmeren. Dus gewoon naar het verste lege rek verplaatsen en er een briefje op plakken. Heeft direct effect, maar eigenlijk zou ik dan ook een bordje moeten plaatsen op de plek waar ik ze weg heb gehaald, en dat is een lastiger probleem. Want als je dat niet doet zeurt men meteen over fietsendiefstal. Maar als iedereen zo 2 fietsen per dag verplaatst, dan is het hele probleem in no-time opgelost.

Wat ik nog wel eens doe is mensen wijzen op ribbeltegels en gidslijnen. Maar ook dat vraagt om een uiterst respectvolle aanpak, anders krijg je zo ruzie of heeft je advies geen enkel effect. Als ik iemand zijn of haar fiets daar neer zie zetten, dan vraag ik of ze wel eens gehoord hebben van gidslijnen. De kans is van niet en na een aardig gesprekje zeggen ze dan: 'Goh nooit geweten. In het vervolg zal ik er op letten.' En dan hoop je maar dat ze dat doen.

Toch is dit overlastprobleem een stuk omvangrijker dan alleen de fiets. Snorscooters passen niet in rekken, zijn veel breder en worden een stuk asocialer weggezet. Die kan je ook niet zomaar even een stukje opschuiven als ze de toegang tot een paar rekken blokkeren. Opvallend is ook dat de 'invalide'-autootjes op de meest onhandige plekken staan voor ingangen van winkels. Echt totaal geestelijk ook invalide, het ontbreekt een groot deel volledig aan inzicht.

Friso Metz (KpVV)
22-08-2012 @ 12:04

Wellicht kan Amsterdam eens experimenteren met het idee van Fietsbutlers. In Kopenhagen maakten die butlers foutgeparkeerde fietsen schoon, pompten de banden op, zetten ze in een rek in de buurt en deden er een net briefje bij met de vraag of ze voortaan hun fiets in het rek wilden zetten. Dit had effect - waarschijnlijk vooral op plekken met voldoende capaciteit. Zie http://www.copenhagenize.com/2010/08/copenhagens-bicycle-butlers.html

Leo Maathuis (Fietsersbond)
03-09-2012 @ 10:39

Direct ingrijpen op plaatsen waar duidelijk sprake is van hinder of veiligheid (art. 5 WvW) is mogelijk. Er is dan geen sprake van "diefstal". Dat is wel het geval wanneer ingegrepen wordt op basis van slordigheid.

De beste oplossing van dat probleem zit tussen de oren. Voor iedere winkel een fiets, is een klant per winkel.

Wilbert Dekker (Fietsersbond)
03-09-2012 @ 14:27

Hier in Roermond is er duidelijk verband met de beschikbaarheid van fietsparkeermogelijkheden in de drie gratis bewaakte fietsenstallingen, die regelmatig vol zijn op zaterdag (totale capaciteit 200, 140 en 100), en in onbewaakte stallingen en het wildparkeren. Maar bijvoorbeeld bij de Hema zijn er altijd veel mensen die voor enkele boodschappen de fiets naast de volle rekken neerzetten en niet naar de gratis bewaakte stalling 50 meter verder op gaan.

Peter Bezema (Gemeente Boxtel)
07-09-2012 @ 17:08

Dat is hogere psychologie.

1)Doen de mensen onbewust iets, zijn zich niet bewust of niet bezig met de omgeving (onkunde),

2)is het kwestie van 'straffen en belonen': zo dicht mogelijk of handig mogelijk ergens te stallen tov een bestemming zonder bewust te zijn voor de gevolgen voor een ander,

3)of is het pure onwil, roekeloosheid en egoïsme.

@ Jan,

Ik denk dat de aanhouder wint. Als de fietscoach jaar in, jaar uit blijft, wordt het een cultuur (tot goed gedrag). Ik denk hoe langer de fietscoaches er zijn, hoe langer het echoeffect. Maar hoe lang de fietscoaches er ook gestaan hebben, na drie maanden is, afhankelijk van de locatie en de fietsparkeerdruk, de echo altijd weg. Besef dat de fietscoachen niet alleen bijdrage leveren aan het fietsparkeren, maar ook ontzettend veel voordelen met zich meebrengen inzake sociale veiligheid: 'er is altijd iemand...'  Misschien is daar een argument te vinden om de fietscoaches langer aan te houden.

@Leo,

art. 5 WvW is wel echt het laatste redmiddel en dient alleen ingezet te worden bij buitengewone asocialiteit en past mijn inziens bij alleen de derde groep. 

@ Friso,

Persoonlijk heb ik zeer sterke twijfels bij het belonen van juist gedrag. Is 'juist gedrag' niet eerder een basisverwachting die we mogen hebben, dan dat we als overheid tevreden zijn bij juist gedrag (t=v+1)? Hoe moeten we dan buitengewoon goed gedrag gaan belonen? Leuk idee, die butlers, alleen heb ik er dus problemen mee op waardenniveau. 

Nu heb

Friso Metz (KpVV)
12-09-2012 @ 09:48

@Peter,

Je vraag vind ik heel terecht. Als je gedrag dat volstrekt normaal is gaat belonen, klinkt dat inderdaad raar. Ik denk dat het om de 'sociale norm' gaat: wat is algemeen geaccepteerd gedrag? We vinden het heel normaal dat je afval in een prullenbak gooit (niet iedereen denkt er trouwens zo over). Door iemand een complimentje te geven (is ook belonen!) bevestig je zijn sociale norm: je bevestigt dat die persoon zich goed gedraagt.

Je zou dus eigenlijk bij een fietsenstalling willen uitstralen: het is 'normaal' als je je fiets netjes neerzet. Het probleem is dat als iedereen zijn fiets neerkwakt, de omgeving als het ware zegt: hier is het normaal om je fiets zomaar ergens neer te zetten. Rotzooi trekt nog meer rotzooi aan. Als je een plek ziet met keurig gestalde fietsen, geen troep op straat etc, dan zijn mensen veel meer geneigd om het netjes te houden. 

André Rijnbeek (Gemeente Heerenveen)
03-10-2012 @ 11:22

Ik zeg  tegen mensen die een papiertje of i.d. weggooien," halo je verliest wat", meestal rapen zij het op en glimlachen.

Zou dat bij onjuist weggezette fietsen ook niet zo zijn ? Opvoeden houdt nooit op !

 

Reactie plaatsen

Alleen geregistreerde gebruikers kunnen een reactie plaatsen. Vul a.u.b. uw e-mailadres in om uw registratie te controleren

E-mail:
 
Zend pagina
Bericht:*
E-mail adres naar wie u het wilt verzenden*
**
Uw gegevens*
E-mail*
Naam:

* verplicht