Not an entirely successful bike coaching initiative

01-11-2012

It’s a losing battle: the Amsterdam bike coaches that try to regulate bike parking do indeed achieve a more tidied street scene, but the result is not lasting and they cover only a limited area.

Amsterdam has stationed six parking coaches at different locations, one of which is the Leidseplein. Their job was to point out the bike parking areas to cyclists and to prevent illegal parking. While most cyclists readily accepted the recommendations made by the bike coaches, their area of jurisdiction was too small. Within this area they managed to maintain bike parking discipline, but beyond it bikes were again plonked against a lamp post, according to an evaluation commissioned by the Infrastructure, Traffic, and Transport Service of the Amsterdam municipality.

On Leidseplein square, the bike coaches were able to keep the area under control. But the parking problem then just shifted to areas just out of sight of the coaches. The long term effect of this endeavour seems quite limited. When the service ended, bikes reappeared in the cleaned-up zones in no time. Although many cyclists, when addressed, were quite willing to cooperate, most didn’t seem to have the intention to keep up this behaviour. In fact the evaluation report concluded this could not possibly be permanently impressed upon cyclists because of the ever increasing demand for parking spaces. Taking into account the enormous number of cyclists wanting to park their bikes it seems that the officials were trying to achieve the impossible by striving to keep small areas of symbolic significance nicely organized, while causing even more congestion elsewhere. The evaluation report concluded that bike coaches can be marginally effective only in locations covering a small surface area.

Comments (7)
Send page
Print

Jan Pielkenrood (Fietsersbond-Alkmaar)
21-08-2012 @ 11:44

Beleren werkt echt niet en zal eerder op lange termijn een averechts effect hebben. Zelf heb ik eens bedacht om gewoon fietsen te verplaatsen die de gangpaden van bijvoorbeeld openbare stationstallingen blokkeren, of die de trap naar de perrons belemmeren. Dus gewoon naar het verste lege rek verplaatsen en er een briefje op plakken. Heeft direct effect, maar eigenlijk zou ik dan ook een bordje moeten plaatsen op de plek waar ik ze weg heb gehaald, en dat is een lastiger probleem. Want als je dat niet doet zeurt men meteen over fietsendiefstal. Maar als iedereen zo 2 fietsen per dag verplaatst, dan is het hele probleem in no-time opgelost.

Wat ik nog wel eens doe is mensen wijzen op ribbeltegels en gidslijnen. Maar ook dat vraagt om een uiterst respectvolle aanpak, anders krijg je zo ruzie of heeft je advies geen enkel effect. Als ik iemand zijn of haar fiets daar neer zie zetten, dan vraag ik of ze wel eens gehoord hebben van gidslijnen. De kans is van niet en na een aardig gesprekje zeggen ze dan: 'Goh nooit geweten. In het vervolg zal ik er op letten.' En dan hoop je maar dat ze dat doen.

Toch is dit overlastprobleem een stuk omvangrijker dan alleen de fiets. Snorscooters passen niet in rekken, zijn veel breder en worden een stuk asocialer weggezet. Die kan je ook niet zomaar even een stukje opschuiven als ze de toegang tot een paar rekken blokkeren. Opvallend is ook dat de 'invalide'-autootjes op de meest onhandige plekken staan voor ingangen van winkels. Echt totaal geestelijk ook invalide, het ontbreekt een groot deel volledig aan inzicht.

Friso Metz (KpVV)
22-08-2012 @ 12:04

Wellicht kan Amsterdam eens experimenteren met het idee van Fietsbutlers. In Kopenhagen maakten die butlers foutgeparkeerde fietsen schoon, pompten de banden op, zetten ze in een rek in de buurt en deden er een net briefje bij met de vraag of ze voortaan hun fiets in het rek wilden zetten. Dit had effect - waarschijnlijk vooral op plekken met voldoende capaciteit. Zie http://www.copenhagenize.com/2010/08/copenhagens-bicycle-butlers.html

Leo Maathuis (Fietsersbond)
03-09-2012 @ 10:39

Direct ingrijpen op plaatsen waar duidelijk sprake is van hinder of veiligheid (art. 5 WvW) is mogelijk. Er is dan geen sprake van "diefstal". Dat is wel het geval wanneer ingegrepen wordt op basis van slordigheid.

De beste oplossing van dat probleem zit tussen de oren. Voor iedere winkel een fiets, is een klant per winkel.

Wilbert Dekker (Fietsersbond)
03-09-2012 @ 14:27

Hier in Roermond is er duidelijk verband met de beschikbaarheid van fietsparkeermogelijkheden in de drie gratis bewaakte fietsenstallingen, die regelmatig vol zijn op zaterdag (totale capaciteit 200, 140 en 100), en in onbewaakte stallingen en het wildparkeren. Maar bijvoorbeeld bij de Hema zijn er altijd veel mensen die voor enkele boodschappen de fiets naast de volle rekken neerzetten en niet naar de gratis bewaakte stalling 50 meter verder op gaan.

Peter Bezema (Gemeente Boxtel)
07-09-2012 @ 17:08

Dat is hogere psychologie.

1)Doen de mensen onbewust iets, zijn zich niet bewust of niet bezig met de omgeving (onkunde),

2)is het kwestie van 'straffen en belonen': zo dicht mogelijk of handig mogelijk ergens te stallen tov een bestemming zonder bewust te zijn voor de gevolgen voor een ander,

3)of is het pure onwil, roekeloosheid en egoïsme.

@ Jan,

Ik denk dat de aanhouder wint. Als de fietscoach jaar in, jaar uit blijft, wordt het een cultuur (tot goed gedrag). Ik denk hoe langer de fietscoaches er zijn, hoe langer het echoeffect. Maar hoe lang de fietscoaches er ook gestaan hebben, na drie maanden is, afhankelijk van de locatie en de fietsparkeerdruk, de echo altijd weg. Besef dat de fietscoachen niet alleen bijdrage leveren aan het fietsparkeren, maar ook ontzettend veel voordelen met zich meebrengen inzake sociale veiligheid: 'er is altijd iemand...' Misschien is daar een argument te vinden om de fietscoaches langer aan te houden.

@Leo,

art. 5 WvW is wel echt het laatste redmiddel en dient alleen ingezet te worden bij buitengewone asocialiteit en past mijn inziens bij alleen de derde groep.

@ Friso,

Persoonlijk heb ik zeer sterke twijfels bij het belonen van juist gedrag. Is 'juist gedrag' niet eerder een basisverwachting die we mogen hebben, dan dat we als overheid tevreden zijn bij juist gedrag (t=v+1)? Hoe moeten we dan buitengewoon goed gedrag gaan belonen? Leuk idee, die butlers, alleen heb ik er dus problemen mee op waardenniveau.

Nu heb

Friso Metz (KpVV)
12-09-2012 @ 09:48

@Peter,

Je vraag vind ik heel terecht. Als je gedrag dat volstrekt normaal is gaat belonen, klinkt dat inderdaad raar. Ik denk dat het om de 'sociale norm' gaat: wat is algemeen geaccepteerd gedrag? We vinden het heel normaal dat je afval in een prullenbak gooit (niet iedereen denkt er trouwens zo over). Door iemand een complimentje te geven (is ook belonen!) bevestig je zijn sociale norm: je bevestigt dat die persoon zich goed gedraagt.

Je zou dus eigenlijk bij een fietsenstalling willen uitstralen: het is 'normaal' als je je fiets netjes neerzet. Het probleem is dat als iedereen zijn fiets neerkwakt, de omgeving als het ware zegt: hier is het normaal om je fiets zomaar ergens neer te zetten. Rotzooi trekt nog meer rotzooi aan. Als je een plek ziet met keurig gestalde fietsen, geen troep op straat etc, dan zijn mensen veel meer geneigd om het netjes te houden.

André Rijnbeek (Gemeente Heerenveen)
03-10-2012 @ 11:22

Ik zeg tegen mensen die een papiertje of i.d. weggooien," halo je verliest wat", meestal rapen zij het op en glimlachen.

Zou dat bij onjuist weggezette fietsen ook niet zo zijn ? Opvoeden houdt nooit op !

Send page
Message:*
Recipient's e-mail address*
**
Your data*
E-mail*
Name:

E-mail:

Not an entirely successful bike coaching initiative

Post a comment